Oh qué bien tan sin segundo!
Oh casamiento sagrado!
Que el Rey de la Majestad
Haya sido el desposado.

Sara!
Réponds! Acceptes-tu la Lumière,
L’Espérance et la Vie?

Zo begon het, met de legende van het kasteel.
Waar nu deze metersdikke muren staan, was bijna duizend jaar geleden een open plek in het bos.
De goudschat.
Misschien stamt het van Axels vader.
Vielleicht ist es sogar die verschwundene Beute des Dritten Reiches.
Das Gold der Toten.

Naar het stuk van ‘Axel’ van Harry Muylisch, een libretto naar Villiers de l’Isle-Adam